Crna Gora je zvanično priznala 2008. Kosovo kao nezavisnu državu, što je dovelo do zahlađenja političkih odnosa sa Srbijom, dok je tadasnja vlast tvrdila da je odluka donesena zbog regionalne stabilnosti i njenog evropskog puta. 

Kada je te 2008. godine Crna Gora priznala nezavisnost Kosovo, na hiljade Srba izašle su na ulice smatrajući da vlast nije izrazila volju naroda. Među najistaknutijim protivnicima te odluke bio je Andrija Mandić, lider NSD koji je nakon protesta ispred Skupštine započeo štrajk glađu, provodeći 13 dana u borbi protiv priznanja Kosova. Mandić je protestovao sa zahtjevom da se poništi priznanje Kosova ili raspiše referendum.

 ,,Nakon ovog govora, počinjem štrajk glađu. Nije to zbog toga što sam ja slab, a oni jaki. Nego, to je dokaz – i tu počinjem od sebe – da smo spremni na žrtvu. Nema odustajanja“.- kazao je Mandic.

Mandić je prekinuo štrajk glađu nakon 13 dana, kako  je naglasio da je odluku donio prvenstveno poštujući autoritet crkve i mitropolita Amfilohija. Istakao je da mu je mitropolit prenio stav da je „svojim činom ispunio i ljudsku i hrišćansku dužnost“ i da je sada vrijeme za druge vidove borbe koju zajedno nastavljaju.

Mandić se neposredno nakon izlaska iz zgrade Skupštine Crne Gore, gdje je štrajkovao u stranačkim prostorijama, kratko obratio i okupljenim građanima i novinarima, ponavljajući da je „cilj bio da se pošalje snažna poruka istorijske odgovornosti predcima i potomcima“, te da se politički pritisak na vlast nastavlja drugim legalnim i legitimnim sredstvima.

Na istom tom protestu govorio je i motropolit Amfilohije gdje je poslao jasne poruke:

,, Pitanje priznanja Kosova je pitanje obraza i najsramnija izdaja Crne Gore.Nema niko pravo zato što ga je vrijeme izbacilo i dalo mu vlast da izdaje sve ono u čemu se sastoji: dostojanstvo, čast, obraz, viteštvo i sloboda ovoga naroda. Nema to pravo niko da uradi, ako nece da izgubi svoj obraz. Moze i gubiti svoj obraz, ali ne moze gubiti obraz Crne Gore. Mi smo danas postidjeni zbog ovakvog čina”.

Petnaest godina kasnije, isti taj Andrija Mandić nalazi se na čelu Skupštine Crne Gore. Međutim, danas njegova partija ne podržava ni lokalnu inicijativu iz Pljevalja koja traži poništenje odluke o priznanju Kosova, a o inicijativi o državnom parlamentu koja bi imala punu trzinu i ne pomišlja.

Mnogi razocarani Srbi u Crnoj Gori zato postavljaju jednostavno pitanje: šta se promijenilo? Ako je priznanje Kosova tada bilo dovoljno važan razlog za proteste, štrajk glađu i političku borbu, zašto danas nema spremnosti da se podrži makar simbolična inicijativa koja izražava isti stav?

Za one koji su godinama podržavali borbu za očuvanje Kosova u sastavu Srbije, ovakva promjena djeluje kao odustajanje od principa zarad političkih funkcija i očuvanja vlasti. Zato se među narodom sve češće čuje poruka da su pojedinim političarima važnije fotelje nego ideali zbog kojih su nekada tražili podršku građana.

Predsjednik Opštinskog odbora Mandićevog NSD Pljevlja i poslanik Milan Lekić poručio je da će Nova srpska demokratija i njen odbornički klub u Pljevljima sačekati da vide konkretne rezultate inicijative o povlačenju priznanja Kosova na teritoriji Opštine Zeta prije nego što donesu odluku o eventualnoj podršci takvoj ideji u Pljevljima.

“Za sada vidimo da putnici sa kosovskim dokumentima i dalje nesmetano funkcionišu na aerodromu koji se nalazi na teritoriji Opštine Zeta, kao i da se  vozila sa kosovskim registarskim oznakama bez problema kreću tom opštinom. Utisak je da je jedina posljedica ove rezolucije eventualno narušavanje odnosa među komšijama iz Zete i Malesije“, naveo je Lekić.

Jučerašnja izjava ministra spoljnih poslova Slovačke Junar Blanara ponovo je podsjetila na činjenicu koju pojedini politički akteri u Crnoj Gori godinama pokušavaju da prećute, kako prethodni tako i sadašnji koji vrše vlast da, priznanje Kosova nije uslov za članstvo u Evropskoj uniji.

Slovačka je punopravna članica Evropske unije i dio Šengen zone, a ipak dosljedno ostaje pri stavu da jednostrano proglašenu nezavisnost Kosova ne priznaje, pozivajući se na poštovanje međunarodnog prava i teritorijalnog integriteta država. Isti stav imaju i Španija, Rumunija, Grčka i Kipar.

Zato je opravdano postaviti pitanje: ako pet država članica Evropske unije ima pravo na sopstveni stav po ovom pitanju, zbog čega se građanima Crne Gore godinama predstavlja da se sve mora prihvatiti pod izgovorom evropskih integracija? 

Evropska unija počiva na principu uvažavanja različitih stavova svojih članica i poštovanja suverenih odluka država. Ne postoji pravni akt Evropske unije koji obavezuje države članice ili kandidate da priznaju Kosovo kao uslov za evropski put.

Crna Gora treba da gradi svoju spoljnu politiku na osnovu sopstvenih interesa, dobrosusjedskih i bratskih odnosa, i poštovanja međunarodnog prava, a ne na osnovu političkih mitova i netačnih tvrdnji da je svaka odluka unaprijed određena od strane Brisela.

Vrijeme je za iskren razgovor sa Srbima u Crnoj Gori i za politiku zasnovanu na riječi i djelu, a ne na narativima koji se koriste za opravdavanje odluka vlasti, a sve na stetu stpskog narda u svoju ličnu korist.